Trend of Maximum Temperatures in Türkiye According to Provincial Central Stations (1927-2024)
DOI:
https://doi.org/10.24925/turjaf.v14i2.487-492.8562Keywords:
climate chage, Türkiye, Temperature, Sen’s Slope , Mann Kendall Trend AnalysisAbstract
Türkiye, vulnerable to global climate change, is breaking maximum temperature records every year. In this context, one of the first signs of the regional impacts of climate change is the increasing trend in maximum temperatures. The aim of this study is to evaluate the seasonal and annual trends in maximum temperatures of meteorological stations located in provincial centers across Türkiye, from their date of establishment until the end of 2024, using the Mann-Kendall Trend Analysis Method and Sen's Slope Estimator. According to the study results, out of 82 stations, 41 have an increasing trend that is statistically significant at the 95% confidence interval in the annual periods, 42 in summer, 51 in spring, 48 in autumn, and 43 in winter. While no decrease is observed in the annual period, decreasing trends that are statistically insignificant at the 95% confidence interval are observed in 3 stations in the autumn and winter periods, 1 in summer, and 4 in spring. While 41 stations have an increasing trend that is statistically insignificant in the annual period, this number is 27 for spring, 39 for summer, 31 for autumn, and 36 for winter. A temperature rise of 2.3 °C was recorded over the study period in the three most statistically significant stations (Nevşehir, Karabük, and Kırklareli) based on slope analysis. In conclusion, it has been determined that maximum temperatures at provincial center meteorological stations throughout Turkiye tend to increase in a large part of the seasonal and annual periods.
References
Akbari, H., ve Kaynak, R. (2023). Analysis of urban heat island intensity in Turkish metropolitan areas using official meteorological station data. Atmospheric Research, 287(C), 106705. https://doi.org/10.1016/j.atmosres.2023.106705
Altın, T. B., ve Barak, B. (2017). Trends and changes in tropical and summer days at the Adana Sub-Region of the Mediterranean Region, Southern Turkey. Atmospheric Research, 196, 182-199.
Aydın, K., ve Karabulut, M. (2022). Konya’da Ekstrem Sıcaklık İndislerinde Gözlemlenen Eğilim ve Değişimlerin İncelenmesi. International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences, 34(4), 533-549.
Aydın, K., ve Karabulut, M. (2023). 1970-2020 Yılları Arasında Antakya Kahramanmaraş Grabeninde Ekstrem Sıcaklıkların Trend Analizi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (52), 46-63.
Aykır, D. (2017). Türkiye’de ekstrem sıcaklık indislerinin eğilimlerinde şehirleşmenin etkisi. Türk Coğrafya Dergisi, (69), 47-57.
Bağçaci, S. Ç., Yucel, I., Duzenli, E., ve Yilmaz, M. T. (2021). Intercomparison of the expected change in the temperature and the precipitation retrieved from CMIP6 and CMIP5 climate projections: A Mediterranean hot spot case, Turkey. Atmospheric Research, 256, 105576. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.atmosres.2021.105576
Bayazıt, A. (2009). Trend analysis in maximum and minimum temperature series in Turkey. Journal of Hydrology, 366(1-4), 1–11. https://doi.org/10.1016/j.jhydrol.2008.12.006
Coşkun, M., ve Şahiner, H. (2023). Türkiye’de Maksimum-Minimum Sıcaklık Ortalamaları ve Yağış Tutarının Google Earth Engine İle 2005–2040 Dönemi Modellemesi. Ege Coğrafya Dergisi, 32(2), 177–188. https://doi.org/10.51800/ecd.1296895
Cosun, F., ve Karabulut, M. (2009). Kahramanmaraş’ta ortalama, minimum ve maksimum sıcaklıkların trend analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (53), 41-50.
Demir, İ., Kılıç, G., Coşkun, M., Sümer, U.M. (2008). Türkiye’de Maksimum, Minimum ve Ortalama Hava Sıcaklıkları ile Yağış Dizilerinde Gözlenen Değişiklikler ve Eğilimler. TMMOB İklim Değişimi Sempozyumu, Bildiriler Kitabı 13- 14 Mart 2008 içinde (ss. 69-84). Ankara.
Demir, A. D., Demir, Y., Şahin, Ü., ve Meral, R. (2017). Bingöl ilinde sıcaklık ve yağışların trend analizi ve tarıma etkisi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 4(3), 284-291.
Dün, S., ve Gönençgil, B. (2021). Ege Bölgesi kıyılarında sıcaklık indislerinin analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (77), 77-86.
Ercan, B., ve Yüce, M. İ. (2018). Kilis ili aylık sıcaklık ve yağış verileri trend analizi. Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Mühendislik Dergisi, 9(2), 947-953.
Erlat, E. (1999). İzmir’de maksimum sıcaklıklar ve sıcak dalgaları, Ege Coğrafya Dergisi, 10, 125- 148, İzmir.
Fischer, E. M., ve Knutti, R. (2015). Anthropogenic contribution to global occurrence of heavy-precipitation and high-temperature extremes. Nature Climate Change, 5, 560–564. https://doi.org/10.1038/nclimate2617
Geçen, R., ve Topuz, M. (2021). Hatay’da 2013-2021 Yılları Arasında Meydana Gelen Orman Yangınlarının Uydu Görüntülerinden Tespiti ve Değerlendirilmesi. Turkish Studies-Social Sciences, 16(6).
İlker, A., ve Terzi, Ö. (2021). Sıcaklik verilerinin trend analizi: Çankırı ve Kastamonu örneği. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 9(4), 1339-1347.
Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). (2021). Climate Change 2021: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change (V. Masson-Delmotte et al., Eds.). Cambridge University Press. (IPCC AR6 WGI, Chapter 11: Weather and Climate Extreme Events in a Changing Climate).
İrcan, M. R., ve Duman, N. (2022). Van Gölü Havzası’ndaki maksimum ve minimum sıcaklıkların trend analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (80), 39-52.
Kahya, E., ve Kalaycı, S. (2004). Trend analysis of streamflow in Turkey. Journal of hydrology, 289(1-4), 128-144.
Karabulut, M. (2012). Doğu Akdeniz’de ekstrem maksimum ve minimum sıcaklıkların trend analizi. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi Özel Sayı, 37, 44.
Karabulut, M. (2012). Doğu Akdeniz’de ekstrem maksimum ve minimum sıcaklıkların trend analizi. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi Özel Sayı, 37, 44.
Karabulut, M., ve Cosun, F. (2009). Kahramanmaraş ilinde yağışların trend analizi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 7(1), 65-83.
Karabulut, M., Gürbüz, M., ve Korkmaz, H. (2008). Precipitation and temperature trend analyses in Samsun. Journal International Environmental Application ve Science, 3(5), 399-408.
Karakoç, A., ve Tağil, Ş. (2014). İzmir ve Ankara'da Yağış Paterni ile Kuzey Atlantik Salınımı (NAO) Arasindaki İlişki. Journal of International Social Research, 7(30).
Karl, T. R., Jones, P. D., Knight, R. W., Kukla, G., Plummer, N., Razuvayev, V., Gallo, K. P., Lindseay, J., Charlson, R. J., ve Peterson, T. C. (1993). A new perspective on recent global warming: Asymmetric trends of daily maximum and minimum temperatures. Bulletin of the American Meteorological Society, 74(6), 1007–1023.
Kızılelma, Y., Çelik, M., ve Karabulut, M. (2015). İç Anadolu Bölgesinde sıcaklık ve yağışların trend analizi. Türk Coğrafya Dergisi, (64), 1-10.
Kızılelma, Y., ve Denizdurduran, M. (2015). Maksimum ve Minimum Sicakliklarin Mevsimsel Trendi: Orta Firat Bölümü. Social Science Development Journal, Vol 8 / Issue 40 / pp: 29-38.
Kutlu, H. (2019). Investigation of maximum and minimum temperature trends in Turkey using Mann–Kendall and Sen’s methods. Theoretical and Applied Climatology, 138(3-4), 1603–1615. https://doi.org/10.1007/s00704-019-02947-6
Lázaro, R., Rodrigo, F. S., Gutiérrez, L., Domingo, F., ve Puigdefábregas, J. (2001). Analysis of a 30-year rainfall record (1967–1997) in semi–arid SE Spain for implications on vegetation. Journal of arid environments, 48(3), 373-395.
Lelieveld, J., Krol, M. C., van der Werf, G. R., Dingenen, R. V., ve Stohl, A. (2016). The contribution of regional factors to global climate change. Science, 352(6285), 557–561. https://doi.org/10.1126/science.aad8371
Mallick, J., Talukdar, S., Alsubih, M., Salam, R., Ahmed, M., Kahla, N. B., ve Shamimuzzaman, M. (2021). Analysing the trend of rainfall in Asir region of Saudi Arabia using the family of Mann-Kendall tests, innovative trend analysis, and detrended fluctuation analysis. Theoretical ve Applied Climatology, 143.
Meteoroloji Genel Müdürlüğü, (2025). 2024 Yılı İklim Değerlendirmesi Raporu, İklim ve Zirai Meteoroloji Dairesi Başkanlığı Araştırma Dairesi Başkanlığı, Ankara. https://mgm.gov.tr/FILES/iklim/yillikiklim/2024-iklim-raporu.pdf
Muia, L. S., Ngigi, T. G., ve Musyoka, R. M. (2024). Rainfall and Temperature Trend Analysis using Mann-Kendall and Sen's Slope Estimator Test in Makueni County, Kenya. Journal of Materials and Environmental Science, 15(3), 220322.
Oğuz, K., Pekin, M. A., ve Çamalan, G. (2021). Muğla ilinde 1960-2018 dönemi kuraklık analizi. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 7(1), 89-100.
Önoz, B., ve Bayazit, M. (2003). The power of statistical tests for trend detection. Turkish Journal of Engineering ve Environmental Sciences, 27(4).
Özfidaner, M., Uçan, D., ve Topaloğlu, F. (2019). Adana ilinde maksimum ve minimum sıcaklıkların gidiş analizi. Mediterranean Agricultural Sciences, 32(2), 237-241.
Öztürk, M., Karaca, M., ve Topaloğlu, S. (2017). Türkiye’de ekstrem sıcaklık ve yağış indekslerindeki trendlerin analizi. Doğa Bilimleri Dergisi, 7(2), 101-115.
Öztürk, M.Z ve Kılıç, H. (2018). Ardahan’da iklim parametrelerindeki değişimin zamansal analizi. Türk Coğrafya Dergisi (70), 3743. DOI:19.17211/tcd.364239.
Partal, T., ve Kahya, E. (2006). Trend analysis of climatological and hydrological parameters in Turkey. Hydrological Processes, 20(9), 2071–2081. https://doi.org/10.1002/hyp.6003
Proietti, T., & Giovannelli, A. (2025). On the Estimation of Climate Normals and Anomalies.
Saba, V., Vecchi, G. A., Delworth, T. L., Cooke, W., Donnelly, K., Drushka, K., ... Winton, M. (2016). Enhanced warming and wind speed in the Atlantic Ocean and implications for sea level rise. Nature Climate Change, 6(12), 1105–1110. https://doi.org/10.1038/nclimate3095
Şen, Z. (2012). Trend analysis of Turkish regional temperatures. International Journal of Climatology, 32(2), 253–263. https://doi.org/10.1002/joc.2268
Terzi, Ö., ve İlker, A. (2020). Kızılırmak Havzası’nda Sıcaklık Değerlerinin Trend Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 24(3), 626-634.
Topuz, M., & Karabulut, M. (2021). Doğu Anadolu Bölgesinde kar örtülü gün ve kar yağışlı günler sayısının eğilim analizi (1970-2020). Doğu Coğrafya Dergisi, 26(46), 1-24.
Türkeş, M., ve Sümer, U. M. (2004). Records and trends in temperature and precipitation extremes in Turkey. International Journal of Climatology: A Journal of the Royal Meteorological Society, 24(4), 505–527. https://doi.org/10.1002/joc.1018
Türkeş, M., Koç, T., ve Sarış, F. (2007). Türkiye’nin yağiş toplami ve yoğunluğu dizilerindeki değişikliklerin ve eğilimlerin zamansal ve alansal çözümlemesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 5(1), 57-73.
Türkeş, M., Sümer, U. M. and Kılıç, G. (1996). Observed changes in maximum and minimum temperatures in Turkey, Int. J. Climatol., 16, 463-477.
Türkeş, M., Sümer, U. M., ve Demir, İ. (2002). Re‐evaluation of trends and changes in mean, maximum and minimum temperatures of Turkey for the period 1929–1999. International Journal of Climatology: A Journal of the Royal Meteorological Society, 22(8), 947-977.
Uzunkol, M., Kızılelma, Y. (2016). “Ceyhan Havzası’nın Kuraklık Durumu ve Eğilimlerinin Belirlenmesi”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, y.4, s.29: 503-519.
Vaughan, D. G., Comiso, J. C., Allison, I., Carrasco, J., Kaser, G., Kwok, R., ... White, J. M. (2013). The Cryosphere. In Climate change 2013: The physical science basis. Contribution of working group I to the fifth assessment report of the Intergovernmental Panel on Climate Change (pp. 317–382). Cambridge University Press.
Yılmaz, A. (2021). Muğla’da sıcaklık verilerinin trend analizi. Turkish Studies-Social, 16(5), 1871-1896.
Zhou, S., Yu, B., ve Zhang, Y. (2023). Global concurrent climate extremes exacerbated by anthropogenic climate change. Science Advances, 9(10), eabo1638.
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
